ΙΑΤΡΙΚΗ ΑΜΕΛΕΙΑ

ΙΑΤΡΙΚΟ ΛΑΘΟΣ

Το ιατρικό λάθος αποτελεί ανεπιθύμητη ενέργεια ή παράλειψη κατά την ιατρική φροντίδα, που μπορεί να προκαλέσει σωματική βλάβη, αναπηρία ή θάνατο. Συχνά οφείλεται σε αμέλεια, μη τήρηση των κανόνων της επιστήμης ή ελλιπή εκπαίδευση.

Στην Ελλάδα υπολογίζονται περίπου 6.000 τέτοια περιστατικά ετησίως, οδηγώντας συχνά σε νομικές διεκδικήσεις αποζημιώσεων.

Βασικά Χαρακτηριστικά:

1. Ορισμός:

Οποιαδήποτε ενέργεια ή παράλειψη του ιατρικού/νοσηλευτικού προσωπικού που αποκλίνει από τα αναγνωρισμένα ιατρικά πρότυπα.

2. Τύποι Λαθών:

Περιλαμβάνουν λάθος διάγνωση, χειρουργικά σφάλματα, λάθος χορήγηση φαρμάκων ή πλημμελή παρακολούθηση του ασθενούς.

3. Διάκριση:

Υπάρχουν «παραδεκτά» ιατρικά λάθη με χαμηλά στατιστικά ποσοστά και σοβαρά ιατρικά σφάλματα που προκύπτουν από αμέλεια ή ανεπαρκή εκπαίδευση.

Νομική αντιμετώπιση στην Ελλάδα

A. Ιατρική Αμέλεια:

Όταν ο γιατρός δεν τηρεί τις υποχρεώσεις επιμέλειας που επιβάλλονται από την επιστήμη του.

B. Δικαιώματα Ασθενών:

Οι ασθενείς δικαιούνται αποζημίωση για τη βλάβη (σωματική, ηθική) που υπέστησαν.

C. Αποκρύψεις:

Συχνά τα λάθη αποδίδονται λανθασμένα στη φυσική εξέλιξη της νόσου, καθιστώντας απαραίτητη την εξειδικευμένη νομική καθοδήγηση.

Συνέπειες

· Υγεία:

Σοβαρές βλάβες, μόνιμες αναπηρίες ή θάνατος.

· Συστηματικές:

Απειλή για τη δημόσια υγεία και το εθνικό σύστημα υγείας.

· Ψυχολογικές:

Ο ιατρός μπορεί επίσης να καταστεί το «δεύτερο θύμα» του λάθους.

ΝΟΜΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΩΝ ΙΑΤΡΩΝ

Η νομική ευθύνη των ιατρών διακρίνεται σε τρία επίπεδα κατά τη θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών τους:

Πρώτον, η πειθαρχική ευθύνη απέναντι σε επαγγελματικά όργανα, όπως οι ιατρικοί σύλλογοι, για παραβάσεις των καθηκόντων και των υποχρεώσεων που επιβάλλονται από τον Κώδικα Ιατρικής Δεοντολογίας.

Δεύτερον, η αστική ευθύνη απέναντι στον ασθενή, όταν ο ιατρός προκαλεί ζημιά κατά τη διάρκεια της ιατρικής του πράξης, οδηγώντας έτσι σε υποχρέωση αποζημίωσης.

Τρίτον, η ποινική ευθύνη, κατά την οποία η πολιτεία εξετάζει την παραβίαση των ιατρικών διατάξεων με πιθανές ποινές, οι οποίες έχουν χαρακτήρα κατασταλτικό.

Ο ασθενής που θεωρεί ότι έχει υποστεί ζημία λόγω ιατρικού σφάλματος συνήθως απευθύνεται τόσο στην αστική όσο και στην ποινική δικαιοσύνη, ζητώντας αντίστοιχα αποζημίωση και ποινική καταδίκη του ιατρού.

Η αξιολόγηση της ευθύνης του ιατρού βασίζεται σε συγκεκριμένες προϋποθέσεις, τις οποίες εξετάζει ένα Δικαστήριο. Παράγοντες όπως η συμμόρφωσή του με τους κανόνες της ιατρικής επιστήμης, η ενημέρωση και η συναίνεση του ασθενούς, καθώς και η αιτιολογική σχέση μεταξύ των πράξεων του και της βλάβης ή του θανάτου του ασθενή αξιολογούνται προσεκτικά.

Συνολικά, η ευθύνη του ιατρού εξαρτάται από το εάν ενήργησε με τρόπο συμβατό με τις επαγγελματικές και δεοντολογικές του υποχρεώσεις, με σκοπό την αποκατάσταση της υγείας του ασθενούς.